Categorymy writing

[พล่าม] เติบโตในทุกๆ วันที่ใช้ชีวิต

เวลา 18:02น. ณ สนามบินจังหวัดเชียงราย

ระหว่างรอขึ้นเรือบินกลับมากรุงเทพมหานคร ก็เปิดดูรายชื่อเพื่อนพ้องน้องพี่ใน Line จนมาเจอกับข้อความแนะนำตัวของคุณนุ้ย “Don’t go throuh life, Grow through life” แอบอมยิ้มเบาๆ ชอบเลยหยิบสมุดบันทึกกับปากกาออกมาเขียน

dgtl-gtl-000

ระหว่างเดินเข้าในตัวเครื่องบิน สมองก็กลับมาหวนคิดถึงสิ่งที่เขียนไว้ตลอด จนเมื่อเรือบินเริ่มทะยานขึ้นท้องฟ้าก็เลยนั่งเขียนในสิ่งที่อยู่ในหัวตอนนั้นออกมา

Continue reading

เรา ละเลย อดีต ปัจจุบัน อนาคต สองวินาที

mywritingnov092016-001

Continue reading

15 กรกฎาคม 2541: เดินต่อไป

ผลจากการเสพ Grande Americano เข้าไปหนึ่งแก้วโตๆ ทำให้คึกขึ้นมา ก็เลยมาเปิดสมุดบันทึกเล่มเก่าอ่านไปเรื่อยๆ จนมาเจอบันทึกที่เขียนไว้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2541 อ่านดูแล้วก็นึกย้อนไปว่า ณ วันที่เขียน เกิดอะไรขึ้นกับตัวเองถึงได้เขียนมันออกมาไว้ด้วยถ้อยคำ และสำนวนที่เวิ่นเว้อขนาดนน แต่ก็ชอบนะครับ เลยเลือกหยิบมาไว้บน blog นี้ละกัน โดยให้ชื่อว่า “เดินต่อไป”

5 กรกฎาคม 2541 เวลา 18:23น.

ทุกช่วงเวลาที่ผ่านมา มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นอยู่ตลอด ทั้งสิ่งดีและสิ่งไม่ดี สิ่งที่ทำให้ดีใจและสิ่งที่ทำให้เสียใจ ซึ่งมันก็เกิดขึ้นได้กับทุกๆ คน แต่อยู่ที่ว่าแต่ละคนจะเจอสิ่งเหล่านั้นมากน้อยเพียงใด บางคนเจอแต่สิ่งดีๆ สิ่งที่ทำให้สุขใจ มากกว่าสิ่งร้าย สิ่งที่ทำให้ทุกข์ใจ ในขณะที่บางคนที่พบเจอแต่เรื่องรายๆ แย่ๆ จนทำให้ลืมไปว่าสิ่งดีๆ สิ่งที่ทำให้สุขใจเป็นเช่นไร แต่ก็มิใช่ว่ามันจะไม่ได้เกิดขึ้นกับคนเหล่านั้นเลย ไม่มีใครหรอกที่ชีวิตจะพบหรือเจอในสิ่งๆ เดียวตลอดเวลา มันเป็นสูตรสำเร็จอยู่แล้ว ชีวิตมันต้องพบเจอกับสิ่งที่ดี และสิ่งที่ร้ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
Continue reading

ความเงียบ (Silent)

มีคนบอกไว่ว่า คำว่า ฟัง (Listen) ในภาษาอังกฤษนั้น ใช้ตัวอักษรชุดเดียวกับคำว่า เงียบ (Silent) ต่างเพียงการจัดวางตัวอักษรเท่านั้น ทั้งคำว่า “ฟัง” และ “เงียบ” ต่างมีความหมายลึกซึ้งในตัวมันเอง คนที่จะฟังคนอื่นได้ต้องรู้จักเงียบ รู้จักที่จะฟังคนอื่นด้วยใจ

เมื่อพูด หรือนึกถึงคำว่า “ความเงียบ” แต่ละคนก็จะมีความรู้สึกต่างๆ กันไปกับคำนี้ ส่วนตัวเองผมเป็นคนชอบความเงียบ ความเงียบเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมมีความสุข เมื่อได้นั่งอยู่ท่ามกลางความเงียบทำให้ผมเองได้คิดทบทวนหลายๆ เรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ทั้งดี และร้าย ทั้งที่ตัวเองกระทำ และถูกกระทำ ในเวลาเดียวกันความเงียบก็ทำให้ผมเกิดสมาธิด้วยเช่นกัน
Continue reading

กระจก กับ เทียน

ค่ำคืนนี้นอนไม่หลับซะงั้น พยายามพลิกไปพลิกมา แต่มันก็ยังไม่หลับ เลยเดินไปค้นกองหนังสือ ก็ได้เจอกับหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง “ไม่ได้ดั่งใจ” ของ ซูโม่เจี๊ยบ เริ่มเปิดจากปกนอก ปกใน มาจนเจอบทที่คนส่วนใหญ่จะไม่ค่อยอ่านกันก็คือ “คำนำ” ผมเองก็เป็นคนนึงแหละที่จะพลิกข้ามบทนี้ไป แต่ไม่รู้ว่าด้วยอะไรดลจิตดลใจให้อ่าน และก็ได้บางอย่างมาฝากทุกท่าน
Continue reading

One Summer Night 6 Years Ago

18 ก.ค. 2542

ค่ำคืนนี้ความรู้สึกเก่าๆ บางอย่างมันหวนกลับมา เลยทำให้หวนคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องเก่าๆ และก็คนเก่าๆ ที่เคยคุ้นเคยกันมา แต่ความรู้สึกยังไม่ค่อยมีความหมาย หรือมีผลต่อเราสักเท่าไร มันกลายเป็นส่วนหนึ่งในความรู้สึก และความทรงจำของเราไปแล้ว

ฤดูร้อนที่ผ่านมามันทำให้เราได้คิด และรับรู้ในเรื่องราวบางเรื่อง ซึ่งทำให้เราตัดสินใจที่จะทำในสิ่งที่คิดว่ามันคงจะดีกับเราเอง ถึงแม้ว่ามันก็จะมีผลต่อจิตใจของเราบ้าง แต่ก็ผ่านมันมาได้เหมือนกับทุกๆ ครั้งที่เคยผ่านมาเช่นกัน
Continue reading

คนตาบอด

หลังจากจมอยู่กับงานพักใหญ่ เลยไม่มีเวลาที่จะมา update blog สักเท่าไรนัก วันนี้ก็เข้ามานั่งทำงานอีก เนื่องจากว่างมาก เสาร์อาทิตย์ไม่รู้จะทำอะไร นอกจากนั่งดูนาฬิกา รอเวลาเล่นบาสเท่านั้นเอง

เพื่อนผมคนนึง forward เมล์มาให้เช้าวันนี้ อ่านแล้วชอบก็เลยหยิบมาแบ่งปัน ชาวคณะทุกท่านเหมือนเช่นเคย…
Continue reading

เรื่องของกำลังใจ

ทุกคนคงคุ้นตากับภาพของข้อมือที่มีสายรัดข้อมือ (Wristband) สีเหลืองที่มีคำว่า LIVESTRONG บางคนก็รู้ความหมายของสิ่งนี้ บางคนก็ไม่รู้หรอกว่าหมายถึงไร เค้าใส่กัน ฉันก็ใส่มั่ง อะไรประมาณนั้น แต่สุดท้ายเงินที่จ่ายไปก็ไปช่วยกองทุนผู้ป่วยโรคมะเร็ง (Lance Armstrong Foundation)

สักประมาณเดือนกว่าๆ ผมมีเวลาแวะไปยังร้านหนังสือ และเจอกับหนังสือเริ่มหนึ่งเข้า “เรื่องของกำลังใจ…ไม่ใช่จักรยาน” หรือมีชื่อในภาษาต่างด้าวว่า “It’s Not About the Bike, My Journey Back to Life” ของ แลนซ์ อาร์มสตรอง นั่นเองครับ บอกได้คำเดียวว่า หามาอ่านซะ ของเค้าดีจริงๆ

อาจจะเป็นเพราะแม่ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นมะเร็งเต้านม และผ่านช่วงเวลาที่คล้ายคลึงกันกับ แลนซ์ ผมเองก็อยู่ในช่วงเวลานั้นกับแม่ด้วย เลยทำให้เข้าใจกับสิ่งที่ แลนซ์ ได้ถ่ายทอดลงมาในหนังสือเล่มนี้
Continue reading

ตั๊กแตนสาน กับ เงิน 20 บาท

ท่ามกลางแสงแดดอันร้อนแรงบวกกับอุณหภูมิที่ร้อนของเดือนเมษา เป็นใครก็ไม่อยากที่จะออกไปผจญกับมัน เช่นเดียวกับผมเอง ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ก็จะไม่โผล่หัวออกจากชายคาบ้าน แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ต้องมีเหตุให้ต้องออกไปผจญกับมันจนได้

ทุกๆ ครั้งที่ขับรถออกมาจากบ้านก็ต้องมาจอดติดสัญญาณไฟแดง และภาพที่ผมจะเห็นเป็นประจำคือหญิงชราหนึ่งคนและเด็กหญิงตัวเล็กๆ หนึ่งคน ที่อยู่ประจำ ณ แยกไฟแดงนั้น

หญิงชราคนนั้นนั่งสานตั๊กแตน และปลาตะเพียน จากทางมะพร้าว อยู่บนเกาะกลางถนน โดยอาศัยร่มไม้ของต้นไม้บดบังแสงแดดที่แผดเผา ในขณะที่เด็กหญิงตัวน้อยจะเดินลงมาหยุดที่ข้างๆ รถฝั่งคนขับ เพื่อเสนอขายตั๊กแตนสาน และปลาตะเพียนสานในยามที่รถติดสัญญาณไฟแดง
Continue reading

เวลา กับ พายุ

มีเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตต้องพบกับความเจ็บปวดและหม่นหมองผ่านเข้ามาในชีวิตผมอยู่เสมอ บ่อยเสีนจนรู้สึกว่า
มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว ก่อนนี้ผมเคยคิดว่ามันคงผ่านมาแล้วผ่านไป แต่พักหลังชักจะรู้สึกว่าไม่ใช่ คล้ายๆ กับว่ามันอยู่รอบๆ ตัว อยู่ใกล้ๆ ขึ้นอยู่กับว่าพายุลูกนั้นจะพัดผ่านเข้ามาเมื่อไร และรุนแรงแค่ไหน

พายุที่จะพัดผ่านเข้ามา มีทั้งที่เรารับรู้ได้ก่อนว่ามันกำลังจะมา ลมพัด ฟ้ามืด เมฆดำ แต่ในบ้างครั้งมันก็ผ่านเข้ามาเร็ว
จนเราเองก็ตั้งตัวไม่ทัน ลม ฝน โหมกระหน่ำ แต่เมื่อพายุมันพัดผ่านไปก็จะทิ้งร่องรอยของความเสียหายไว้ จะมาก จะน้อย เพียงใด ก็อยู่กับความรุนแรงของพายุลูกนั้น
Continue reading

© 2017 ZYRACUZE.COM

Theme by Anders NorénUp ↑