Categoryon the road

[Journey] นั่งทำโน้นนี่นั่นไปเรื่อยๆ ที่ Punspace ณ เชียงใหม่

เคยตั้งใจไว้เมื่อครั้งที่ตั้ง บริษัท สยามชำนาญกิจ จำกัด ขึ้นมาว่าเดือนธันวาคมเราจะไม่ทำงานทำการใดๆ เราจะพัก ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2556 ถึงปี พ.ศ. 2558 มิได้เคยพักได้เลยสักปี ซึ่งถ้าจะมองก็เป็นเรื่องดีเพราะมันมางานมาให้เราทำกันตลอด จนกระทั้งปีนี้ พ.ศ. 2559 ตัวผมเองก็ยังไม่ได้หยุดพักแบบที่ตั้งใจไว้ แต่ปีนี้มีความแตกต่างจากปีก่อนๆ ตรงที่ งานการที่มาทำนั้นเกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ เรายังไม่มีฐานปฏิบัติการที่นี่ เลยจำเป็นจะต้องหาที่พบปะเพื่อเป็นสถานที่ซ่องสุมกำลังคนในการวางแผนเรื่องที่จะเกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่และสถานที่ที่เราเลือกนั้นคือ Punspace หนึ่งใน Coworking Space ที่ส่วนตัวผมชอบและเคยมาจัด Workshop ประมาณสองสามครั้งแล้วที่นี่ แต่ครั้งนี้แตกต่างตรงที่เราใช้ที่นี่ในการวางแผนสิ่งที่จะเกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ และส่วนตัวผมมานั่งทำโน้นนี่นั่นที่นี่

Continue reading

ลงมือทำ อย่ามโน เออ ออ ห่อหมก

เช้ามืดวันนี้ขณะที่ลืมตาตื่นบนที่นอนก็มีที่ระลึกนึกถึงนายเก่า พี่เชิด แห่ง Sanook! นายที่ทั้งสอน และฝึก ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่ทำงานกับพี่เชิด ที่ Sanook! ครั้งหนึ่งได้นั่งคุยกับพี่เชิดช่วงค่ำ หลังจากที่สรุปงานต่างๆ ฝั่ง IT Operation ให้พี่แกฟัง บทสนทนาหนึ่งที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของผม และก็นำมาบอกเล่าแบ่งปันต่อก็คือ

หนุ่ม อายุคุณเท่านี้ ยังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ ดังนั้นงานอะไรที่เข้ามาไม่ว่าจะ งานเล็ก งานน้อย งานใหญ่ งานยาก งานง่าย ถ้ามีโอกาสได้ทำ จงทำ เพราะงานเหล่านั้นจะช่วยสร้างประสบการณ์ และความชำนาญให้ตัวคุณเอง และมันจะเป็นประโยชน์ในอนาคต ถ้าไม่ทำอะไรเลย อยู่กับเรื่องเดิมๆ คุณก็รู้เท่าเดิม พออายุมากขึ้น ไม่มีที่ไหนหรอกที่จะจ้างคุณทำงานเดิมๆ

ณ ตอนนั้นก็นั่งฟังพี่เชิดไป แล้วก็เก็บนำกลับมาคิดต่อ แล้วก็ปรับตัวเองนิดหน่อย เพราะปกติเมื่อก่อนก็จะเสือกเข้าไปช่วยงานต่างๆ เป็นประจำอยู่แล้ว 555

Continue reading

ทีม…จากสนามบาส

ค่ำคืนนี้ได้เริ่มวันแรกของการเริ่มนั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นในวันแต่ละวัน ซึ่งได้ไอเดียมาบทที่ 11 Schedule Regular Meeting with Yourself จากหนังสือเล่มเล็กๆ Management Tips, Havard Business Review ที่ซื้อมาเสพ

Every week, take a quite hour to reflect on recent critical events – conflicts, failures, opportunities you exploited, observations of others’ behavior, feedback from others. Consider how you responded, what went well, what didn’t and what might be note effective in the future. Never cancel this meeting – it’s crucial.

ย่อหน้านี้ทำให้ผมนึกถึงคำว่า Retrospective ใน Agile

Continue reading

ถ้าหากวันนั้นไม่ลองดู วันนี้คงไม่รู้ว่าเราจะยืนอยู่ที่ใด

241967_10150906530422371_1357796145_o

จาก ธันวาคม พ.ศ. 2555 จนมาถึง มกราคม พ.ศ. 2557 ก็ครบขวบปีแล้วที่ออกมาตั้งสำนักกับ พี่รูฟ (Twin) และ จั๊ว (Chokchai) ในนาม SPRIN3R ซึ่งเราก็หมายตาไว้ว่าจะจดชื่อบริษัทกับด้วยชื่อนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถเพราะ กฏระเบียบการอ่านออกเสียง บลา บลา บลา บลา จนมาจบที่ชื่อบริษัทว่า สยามชำนาญกิจ เอามันแบบไทยๆ เลยละกัน

Continue reading

เวลา กับ ปริมาณ

time-warp

หนึ่งในนายเก่าที่เคารพของผม พี่เชิดศักดิ์ เคยสอนไว้เมื่อนานมาแล้วแต่ก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของผม พี่แกสอนไว้ว่าตอนที่เริ่มขึ้นมาดูงาน IT Operation ใหม่ๆ ว่า เวลากับปริมาณ มันแตกต่างกันอย่างไรจากประสบการณ์ของพี่แก ซึ่ง ณ ตอนนั้นผมเองก็ไม่ได้เข้าใจอะไรมากนักหรอก แต่พอมาถึงวันนี้ ภาพมันชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่า เวลากับปริมาณ มันแตกต่างกันจริงๆ

Continue reading

ย่อ ย่ำ สไลด์ Scrum พื้นฐาน

HoopsCamp072506_026
รูปจาก http://www.youthbasketballatlanta.com

สมัยยังละอ่อนเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมที่บ้านนอก ช่วงเวลา 17:00น. – 20:00น. ทุกๆ วันคือช่วงเวลาแห่งการฝึกซ้อมบาสเก็ตบอล ซึ่ตอนแรกๆ ที่ได้เข้าไปร่วมทีมบาสเก็ตบอลของโรงเรียนผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ลงเล่นทีมเลย ทำไมจะต้องมาวิ่ง วิ่ง วิ่ง ย่อ ย่ำ สไลด์ เลย์บอล ยิงบอล จนเหลือเวลาลงเล่นทีมแค่ 30 นาที ผมเคยเดินไปถามโค้ชผมอาจารย์อุดม ใยยวง (อ.ดม) ว่าทำไมไม่ลงเล่นทีมเลยล่ะครับ ทำไมต้องวิ่ง ภาพที่จำได้คือ แกยิ้มขนาดที่คาบนกหวีดไว้ในปาก แล้วก็ไม่ตอบอะไร พร้อมเปล่านกหวีดให้เริ่มวิ่งต่อ ผมเองก็หันหลังกลับลงไปวิ่งต่อ พร้อมคำถามที่อยู่ในใจ ว่า ตกลงนี่ มาซ้อมบาส หรือมาซ้อมวิ่ง?

Continue reading

9 ปี 1 ใบปริญญาตรี

ผมไม่รู้ว่าใครจะเป็นเหมือนผมหรือไม่ ยามนอนหลับหลายๆ ครั้งยังฝันว่าตัวเองต้องตื่นนอนไปสอบ แล้วก็จะรีบตื่นๆ อาบน้ำ อาบท่า แต่งตัว กลัวออกไปสอบไม่ทัน แต่นั่นทั้งหมดคือ ในฝัน คล้ายๆ หนังเรื่อง inception เลย ฝันซ้อนฝัน ตื่นขึ้นมาก็ถอนหายใจโล่งอกไปทีว่ามันเป็นแค่ความฝันไม่ใช่เรื่องจริง ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงฝันแบบนี้ได้หลายๆ ครั้ง อาจจะเพราะผมใช้เวลานานถึง 9 ปีกว่าจะได้แผ่นกระดาษที่เขาเรียกขานกันว่า ใบปริญญาตรี

38051512 เป็นเลขประจำตัวนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตร คณะวิศวกรรมศาตร์ ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ แต่ก็มีเวลาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยเกษตรเพียง 1 ปีก่อนจะทำตัวเองโดน คัดชื่อออก

39111826 เป็นเลขประจำตัวนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร คณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวิกรรมไฟฟ้า เอกวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (ยังไม่เข็ด) ในรั้วมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ก็ใช้เวลาถึง 8 ปีกว่าจะจบแบบ เกรดนิยม 2.00 🙂

Continue reading

“งานที่ต้องทำ” กับ “งานที่อยากทำ”

I-Work-Because-1280x1024

 

“งานที่ต้องทำ” กับ “งานที่อยากทำ” 2 ข้อความนี้ได้มาจาก Tweet จาก @JeabWattana วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2556 เช้าวันนี้หยิบ 2 ข้อความนี้ขึ้นมาเขียนต่อยอดในมุมมองของตัวเองซึ่งได้ผ่าน “งานที่ต้องทำ” จนตอนนี้ผมรู้สึกกับสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้มันเป็น “งานที่อยากทำ”

ส่วนตัวผมจะวัดตัวเองว่ายังมีความสุขกับการทำงานอยู่ไหมในทุกๆ วันตอนตื่นนอน หากลืมตาแล้วลุก ไปอาบน้ำอาบท่า ใส่เสื้อใส่ผ้า แล้วออกเดินทางไปทำงาน อันนี้ยังปกติสุขดีอยู่ แต่ถ้าลืมตามาแล้ว นอนมองเพดาน ถอนหายใจเบาๆ คิดในใจดังๆ ว่า ทำงานอีกแล้วหรือนี่ อาการเริ่มไม่ดีแหละ หนักกว่านั้นถ้านั่งคอยคิดว่าเมื่อไรจะเลิกงานสักที นั่นแหละงานเข้าแหละ

Continue reading

a feel of pen between my fingers

เช้าวันนี้หยิบหนังสือ Onward: How Starbucks Fought for Its Life without Losing Its Soul มานั่งอ่านตามปกติพร้อมกับเสพกาแฟดำ (ชงเอง) ไปด้วย มาสะดุดกับประโยคซึ่งทำให้คิดย้อนถึงเมื่อหลายๆ ปีก่อน


Continue reading

หนังสือ และจดหมายน้อยที่ได้มาเมื่อ 23 มีนาคม 2553

เปิดเจอจดหมายน้อยที่เก็บไว้ในหนังสือที่น้องในทีมคนหนึ่งให้ไว้เมื่อ 23 มีนาคม 2553

image

© 2017 ZYRACUZE.COM

Theme by Anders NorénUp ↑